kwartalnik "Szkło i Ceramika" 3/2026

Czekoladki z Wenecji
„Być w Wenecji, to jakby zjeść całe pudełko czekoladek z likierem naraz". To słowa Trumana Capote, z którymi nie sposób się nie zgodzić. Każda uliczka, każdy plac, każdy budynek przynosi tu nowe wrażenie – słodkie, intensywne i trochę oszałamiające. A we wrześniu ten nadmiar nabrał jeszcze innego wymiaru. Bo kiedy w Wenecji spotykają się Biennale Sztuki, The Venice Glass Week i Homo Faber, trudno już mówić o jednym wydarzeniu. Miasto staje się wielką wystawą, a właściwie wieloma wystawami naraz.

Dla nas szczególnie interesujące było to, co wydarzyło się trochę obok głównego nurtu biennale. We wrześniu odbyła się dziesiąta, jubileuszowa edycja The Venice Glass Week – międzynarodowego festiwalu poświęconego sztuce szkła. Wenecja, Murano i Mestre
wypełniły się wystawami, instalacjami, spotkaniami, wykładami i warsztatami. W sumie program obejmował ponad 200 wydarzeń. Ważnym punktem festiwalu były dwa HUB-y. W The Venice Glass Week HUB zaprezentowano prace około 50 uznanych twórców średniego pokolenia, natomiast HUB Under35 przedstawił twórczość 40 młodych artystów i projektantów. Ogromne znaczenie miało przyznanie nagrody Premio Arterìa per The Venice Glass Week HUB Marzenie Krzemińskiej za pracę Emotion . To ważny moment dla polskiej sztuki szkła, podkreślający jej obecność na międzynarodowej scenie artystycznej. Laureatce składamy serdeczne gratulacje!

W przestrzeniach Fondazione Giorgio Cini na wyspie San Giorgio Maggiore odbyła się tegoroczna edycja Homo Faber. Czwarta odsłona biennale, zatytułowana An Island of Light , nie była klasyczną wystawą rzemiosła. W 15 immersyjnych instalacjach zgromadzono
ponad 700 obiektów wykonanych przez ponad 500 rzemieślników z przeszło 70 krajów. Ceramika, szkło, metal, drewno, tkanina, papier i kamień pojawiały się w zaskakujących zestawieniach, a światło, woda, lustra i ruch kształtowały sposób odbioru i postrzegania przedmiotów.

Wenecja… kolejna wystawa, kolejny pałac, kolejne drzwi, za którymi czekały następne obiekty. Po kilku dniach można było mieć poczucie przesytu. Ale takie właśnie jest to miasto: piękno w nadmiarze. Jak pudełko czekoladek z likierem – za dużo, zbyt intensywnie, trochę niebezpiecznie dla zmysłów, a jednak po każdą następną chce się sięgnąć.

SZTUKA

• Sztuka prosto do ucha – wywiad z dr Katarzyną Gemborys
  Natalia Komorowska
• Człowiek źle złożony – wywiad z Agnieszką Borowską
  Karolina Kindler-Skowronek
• Między ciałem a ikoną. Gdzie glina budzi boginię – wywiad z Odetą Natalią Komorowską
  dr Katarzyna Gemborys
• Magdalena Zarychta w programie Glass Art Society 2026 – wywiad
  Magdalena Petryna

LUDZIE I MIEJSCA

• NUUNA znaczy ZIEMIA
  Dorota Łasisz

WYDARZENIA

• 1000 lat w 10 dni. Jingdezhen – miasto porcelany
  Anna Maria Kotkiewicz
• Glass breaks free. 16. Dolnośląskie Warsztaty i Sympozjum Szkła
  Maciej Proćków

NAUKA

• Szkliwa dla praktyka – na przełaj przez naukę i technikę. Część 3. Co się dzieje w piecu?
  dr Piotr Biczyk
• Cyfrowe Archiwum Cepelii – projekt i realizacja. Przyczynek do powstania Cyfrowego Archiwum Cepelii
  dr Paulina Zarębska-Denysiuk
• Czy naprawione naczynie może znowu służyć? O konserwacji i przywracaniu funkcji ceramiki użytkowej
  Maria Pawłowicz

MASTER CLASS

• Graficznie na glinie. Część 1. Cyfrowa monotypia ceramiczna
  Natalia Urbaniak

HISTORIA

• Ceramika w służbie imperium – serwisy porcelanowe carycy Katarzyny II Wielkiej
  dr Karolina Wolska-Pabian
• Figurki z Fabryki Porcelany Reinhold Schlegelmilch w Tułowicach
  Irena Gatys i Roman Gatys
• Rody szklarskie. Emigranci z Lotaryngii – rodziny Ringów i Deminetów
  Kamila Baturo, Aleksandra J. Kasprzak

Kalendarium

Zdjęcie na okładce: Odeta Natalia Komorowska, Małe Rogi 1. i 2., ceramika, szamot, angoba, wypał 1200°C, wys. 150 cm i 100 cm.
Dyplom (specjalizacja Ceramika Unikatowa ASP Wrocław) pod kierunkiem prof. Przemysława Lasaka, 2026.

Zdjęcie: Odeta Natalia Komorowska